Vélo vs Viol

Multi-media pagina

2011-12-04T14:07:00.001+01:00

Via de multi-mediapagina, vind je alle filmpjes, radioreportages en foto's van het project, mooi op een rijtje. Voor mensen die liever beelden dan letters verslinden...

Voor een chronologisch uitgeschreven verslag, klik door naar:

http://velovsviol.blogspot.com/2011/10/het-velovsviol-project-is-achter-de-rug.html

en

http://velovsviol.blogspot.com/2011/10/velo-pour-combattre-le-viol.html

Rapport final

2011-11-14T14:28:00.001+01:00

En na de video, bij deze ook het eindrapport, in het Frans.

De voornaamste cijfers:
- 2550 mensen die de projecties hebben bijgewoond, verspreid over 6 gemeenschappen.
- 120 gemeenschapsleiders die we hebben gevormd omtrent de juridische aspecten

De verschillende inzamelingsacties hebben om en bij de 7200 € of bijna 10.000 $ opgeleverd (de laatste stortingen moeten nog binnenkomen).

We hebben dus een klein overschot. In onderling overleg met de verschillende partners zullen we zien hoe we dit kunnen inzetten om de bestaande structuren nog verder te ondersteunen in hun strijd tegen seksueel geweld.

Nogmaals van harte bedankt aan alle deelnemers, partners en vooral gulle gevers die dit project mogelijk hebben gemaakt!

Videoreportage Vélo Vs Viol eindelijk online

2011-11-10T17:45:00.001+01:00

Jean Philippe Marquis, een van de deelnemers, heeft een mooie video-impressie gemaakt van de VelovsViol-campagne die we hier met trots aan jullie voorstellen.

Neem ook zeker eens een kijkje op z'n blog voor enkele mooie foto's van de avondelijke projecties:http://jpmarkifr.wordpress.com/2011/11/10/a-velo-pour-combattre-le-viol-the-official-film/

Velo vs Viol bij Hispakatanga

2011-11-05T17:41:00.000+01:00

Vrijdag 4 november waren we met de hele ploeg uitgenodigd bij Hispa Katanga, een vereniging van spaanstaligen in Katanga.

We hebben er verslag uitgebracht van onze campagne en van de gelegenheid geprofiteerd om nog wat artisanaat te verkopen tvv het project.

Met dank aan Eva voor de uitnodiging. Muchas gracias!

Episode II: A Vélo pour Combattre le Viol

2011-10-10T21:33:00.000+02:00

Vandaag episode 2 van de campagne 'A Vélo pour Combattre le Viol'

Eindelijk een foto van de hele équipe (Foto: Jean-Philippe Marquis)

Vrijdag 9 september

's Morgens vroeg -om zoveel mogelijkhitte te vermijden- vertrekt de ploeg per fiets naar Bukama,hoofdplaats van het Territoire van Bukama op 35 km van Luena. Ik zelfben genoodzaakt om met de jeep te gaan, voel me rotslecht.Waarschijnlijk wat oververmoeid van de laatste voorbereidende wekenén de reis L'shi-Luena. Jammer, ik was graag bij de rest geweest omde eerste échte fietstocht mee te maken.

Op weg naar Bukama (foto: Sandra Nelles)

Rond de middag komen weallemaal toe in Bukama, waar we ons – na een bezoek aan de AT(Administrateur de Territoire), de ANR (inlichtingendienst), de PNC(Police Nationale Congolaise) en het parket – installeren in hetFransciscaner klooster onder de hoede van de ubersympathieke PèrePacifique, een Pool die al meer dan 40 jaar in Katanga werkt.

Père Pacifique en Maguy (Foto: GC)

Ik zelf blijf wijselijk in bed dezenamiddag, de rest trekt de cité in om de laatste personaliteiten uitte nodigen voor het atelier dat we morgen organiseren en/of om Bukamawat te verkennen. Sandra krijgt het voor de eerste – maar niet voorde laatste – keer aan de stok met de (haven)autoriteiten omdat zezogezegd strategische plekken gefotografeerd heeft. Na eerst watheen- en weergescheld, vervolgens wat diplomatische tussenkomsten vanCésar en tenslotte 2000 FC voor de gespendeerde unités van demilitair in kwestie, is de zaak opgelost. Hij geeft zelfs aan graagaanwezig te zijn op het atelier en gaat vervolgens schaamteloos overtot het openlijk versieren van Sandra (Hm, vous n'êtes pasmariée...?)

Zaterdag 10 september

Vandaag staat een atelier met de autoriteiten en 'leaderscommunautaires' van Bukama gepland. In de kerk van de methodisten verzamelenzich al gauw een 50-tal deelnemers met dewelke we de beproefdeformule afwerken : introductie – projectie – debat.

De opstelling van het scherm (foto: Sandra Nelles)

De generator die ons overal van elektriciteit heeft voorzien (foto: Sandra Nelles)

De animatie is in handen van Cyrille enJolie zodat de aanwezigen zich kunnen uitdrukken in het Swahili en/ofhet Kiluba. Tijdens het debat achteraf zijn de aanwezige vrouwen nietmals voor de lokale autoriteiten : ze klagen de straffeloosheidaan en roepen hen op om hun volle verantwoordelijkheid te nemen omdeze vicieuze cirkel te doorbreken. Magistraat Charles van zijn kant– die zich sterk houdt dat hij nog geen enkele dader onterechtheeft vrijgelaten - roept de aanwezigen op om hun achterban tesensibiliseren rond het belang van onderwijs voor kinderen (en vooralmeisjes). In plaats van hen thuis te houden of uit te huwelijken,moeten de ouders hun kinderen minstens hun secundair onderwijs latenafronden. Dit is een gegeven dat later nog regelmatig terugkeert indebatten : de kreet naar degelijk onderwijs.

De lokale autoriteiten (vnl mannen) Foto: Sandra Nelles

Maar ook de vrouwen zijn ruim vertegenwoordigd Foto: Sandra Nelles

Magistraat Charles (Foto: Sandra Nelles)

Na het debat delen we de documentatieuit die UNFPA en MONUSCO ons ter beschikking hebben gesteld(brochures rond de wetten op sexueel geweld, stappen te ondernemen ingeval van verkrachting, fiches om systematischer de gevallen tekunnen registreren enz). Als afsluiter nog even samen op defamiliefoto en we kunnen terugkijken op een eerste geslaagde eninteressante activiteit.

Foto: Sandra Nelles

Achteraf nodigt Charles (magistraat) menog even uit om eens een kijkje te komen nemen in de gevangenis vanBukama. Deze is in deplorabele staat : er zijn amper 2 cellen,die hij zelf recent heeft laten rehabiliteren ; voor de restvooral ruïne. Charles geeft aan dat dit zijn taak natuurlijkcompliceert (hij kan daders niet eens fatsoenlijk vasthouden!), ikbeloof hem om dit zeker over te brengen aan de autoriteiten inLubumbashi.

Na het atelier kort geëvalueerd tehebben én na een stevige maaltijd, zetten we vervolgens terug koersnaar Luena waar we bij valavond aankomen.

Zondag 11 september

Vroeg uit de veren om rond 7 u tekunnen vertrekken naar de volgende halte : Kakyulu, op 32 km vanLuena. Ik heb de afgelopen dagen wat kunnen recupereren en kan dusmet nieuwe energie de ploeg vervoegen. Allemaal samen op de fietsdus. Was de weg naar Bukama nog relatief goed begaanbaar, dan makenwe nu kennis met steile, rotsige hellingen en met hele stukken metmul zand die ons verplichten om regelmatig af te stappen. Tegen demiddag komen we in Kakyulue aan.

Foto: Guy Capals

Even fotopauze na een steile beklimming (Foto: Sandra Nelles)

Terwijl de keukenploeg de maaltijdklaar maakt en de plaatselijke kinderen onze slaapplaats in ordebrengen, trekken Cyrille, JP en ik per fiets nog wat verder om,gewapend met een stevige megafoon, enkele dorpen in de omtrek uit tenodigen voor de projectie die vanavond in Kakyulu zal plaatsvinden.Hier lopen we onze eerste platte band op (Cyrille). Terzelfdertijdgaan César en Sandra rond in Kakyulu. Dit werpt vruchten af :we tellen een driehonderttal deelnemers, waaronder verschillendedorpschefs uit de buurt.

Sensibilisatie-per-fiets (foto: GC)

In Kakyulu voert de dorpschef zelf campagne (Foto: Sandra Nelles)

De deelnemers installeren zich voor,naast en zelfs achter het scherm. We stellen al snel vast dat de velekinderen niet weten wat hen overkomt. Ze zijn gefascineerd door diebewegende beelden en leveren uitgebreid commentaar op wat ze zien. Deboodschap van de film gaat aan hen waarschijnlijk grotendeelsvoorbij. De volwassenen volgen met evenveel fascinatie, bij hendringt de boodschap wel door. In het debat achteraf stellen we(nogmaals) vast dat de mensen hier totaal niet op de hoogte zijn vande wetgeving rond sexueel geweld. De traditie is hier nog veelbelangrijker dan wat er in Kinshasa wordt voorgeschreven.

Foto: Jean-Philippe Marquis

Opmerkelijk : in Kakyulu durvennog enkele vrouwen het woord te nemen. We zullen later vaststellendat naarmate we dieper het binnenland in trekken, dit steeds minderwordt. Zegt veel over de positie van de vrouw !

Maandag 12 september

Van Kakyulu naar Kisamba, een 45 km. Een vermoeiend stuk, wegens de afstand, de staat van de weg en defelle zon (weinig beschutting). Op dit stuk tellen we onze tweedeplatte band, zelfs de buitenband is gescheurd. Deze keer ben ik hetslachtoffer. Gelukkig is de jeep toevallig net achter ons zodat wesnel van voorwiel kunnen veranderen. We zijn blij als we rond 13 uaankomen in Kissamba. Na een bezoek aan Chef Kibande kunnen we onsinstalleren in ons onderkomen voor een dag. We nemen een min of meerverfrissend bad in de rivier Mwanza. Proper komen we er echter nietuit, de rivier wordt immers door het hele dorp gebruikt, voor de wasén de plas. De bewijzen ervan dobberen letterlijk aan ons voorbij,ik moet er wsch geen tekening bij maken.

Rond 17u hebben Cyrille en ik een korteontmoeting met de plaatselijke 'leaders communautairs', terwijl derest van de equipe de opstelling voor de projectie in orde brengt.

Foto: Sandra Nelles

Kissamba is een groter dorp danKakyulu, wat zich al rap vertaalt in de opkomst. We tellen er – zogoed en kwaad als dat kan in het donker – een 600-tal deelnemers.Jammer genoeg zijn er wat problemen met het geluid, dat niet vergenoeg draagt op het open voetbalterrein waarop de projectieplaatsvindt.

Ook hier stellen we tijdens het debatachteraf weer vast dat er grote verwarring bestaat over het fenomeen'viol'. Wanneer is er sprake van verkrachting ? Vanaf welkeleeftijd ? Kan het binnen het huwelijk ? Het is duidelijkdat in deze regio nog niet veel gesensibiliseerd is rond dethematiek.

Dinsdag 13 september

Van Kakyulu naar Kintobongo (25 km).Vandaag doen we het wat rustiger aan. De afstand is beduidend korter,het terrein wat makkelijker. Vandaag is ook geen projectie gepland.Kwestie van de batterijen wat op te laden en wat tijd te kunnen nemenvoor bijsturing (op logistiek en methodologisch vlak). In Kintobongoinstalleren we ons bij Abbé Jean, we zullen hier de komende 5 dagenverblijven. Ook een welkome rust na het in- en uitpakken van devoorbije dagen.

Woensdag 14 september

Van Kakyulu naar Katuba, waar elkewoensdag (en zaterdag) een grote markt plaatsvindt waar iedereen uitde omgeving naar toe komt. Voor ons de ideale gelegenheid om versegroenten in te slaan (geen evidentie in de regio) én om demarktgangers uit te nodigen voor de projectie die we vanavond inMissa (een 5-tal km verder) organiseren.

Een lokale troubadour die op onze vraag ter plekke een song improviseert over ons thema (foto: GC)

Na het bezoek aan de markt trekken weverder naar Missa waar we, in afwachting van de voorbereidingen vande projectie, het Lac Upemba verkennen. Een fascinerende plek, waarmensen op tijdelijke eilanden wonen, waar handelaars met piroguesdeze mensen gaan bevoorraden, waar vissers op allerlei manierenproberen om de steeds schaarser wordende vissen te vangen.

In Missa vinden we een oplossing voorhet geluid : we plaatsen de boxen zo goed en kwaad als mogelijkin de boom waaraan we het scherm ophangen. Op deze manier kan de helemenigte (een 500-tal aanwezigen) zowel beeld als geluid goed volgen.Alhoewel we de indruk hebben dat de mensen de film aandachtig volgen,druipt de overgrote meerderheid na de projectie af. We doen een kortenabespreking met een 20-tal geïnteresseerden aan wie we ook watdocumentatie uitdelen. Achteraf keren we in het donker (bijgelichtmet onze eigen 'koplampen' en deze van de jeep die ons volgt) terugnaar onze thuis in Kintobongo.

Foto: Sandra Nelles

De projectie in Missa, vanop de fiets (foto: Sandra Nelles)

Foto: Sandra Nelles

Donderdag 15 september

Terwijl Sandra de omgeving vanKintobongo verkent (zoals steeds gewapend met haar fototoestel),Jolie en Maguy zich toeleggen op het onder de knie krijgen van hetplaatselijke 'riet weven', César de fietsen nog eens onder handenneemt en JP zijn audioopnames herbeluistert, trekken Cyrille en iknaar Lweya (5 km van Kintobongo) voor de laatste voorbereidingen vande projectie vanavond en het atelier van zaterdag. We hebben nog eenseen ontmoeting met de chefs, prospecteren het voetbalterrein waar wede projectie zullen doen en sturen jongeren op pad met de megafoonsom de mensen uit te nodigen voor de projectie.

's Avonds tellen we er een 500-taldeelnemers: kinderen, mannen en vrouwen. Tijdens het debat achterafbeklagen mensen zich over de straffeloosheid, waarschuwen mannenelkaar dat ze hun vrouw niet mogen slaan en verduidelijkt Cyrillenogmaals de wettelijke aspecten.

Foto: GC

Foto:Sandra Nelles

Ook hier raken we een gevoelige snaarals we duidelijk maken dat sexuele betrekkingen onder de 18 jaarstrafbaar zijn. Een van de dorpschefs reageert verbolgen :volgens hem heeft men de gewoonte om de (sexuele) leeftijd vanvrouwen af te wegen aan de grootte van de borsten. Kan dat dan nietmeer ??? Hoe moet men, bij gebrek aan officiëlegeboortebewijzen en in een context waarin minderjarigen zich lateninschrijven als kiezer (en dus officieel meerderjarig zijn) dewerkelijke leeftijd vaststellen ? Cyrille wijst in deze contextop het belang van het laten registreren van de geboorte én op hetgevaar van het voortijdig laten registreren van minderjarige kiezers.Maar de chef blijft precies toch een beetje gedesoriënteerd achter.Een eerste stap naar verandering is gezet...

Vrijdag 16 september

Jolie en ik gaan overdag op zoek naarplaatselijk artisanaat dat we in Lubumbashi ten voordele van hetproject kunnen verkopen. Op die manier steunen we de lokaleproducenten én dragen we hun creativiteit uit naar Lubumbashi. Wevinden er rieten mandjes en aardewerken kruiken, die we samen met deheerlijk geparfumeerde lokale rijst zullen verkopen. Het valt me opdat we dergelijk artisanaat enkel hier vinden. Ik heb dit nog nietecht in andere dorpen in de brousse gezien.

's Avonds organiseren we een projectieop het plein van de lagere school naast de missie. De opkomst isoverweldigend : een 800-tal aanwezigen. De reactie van hetpubliek is echter zeer bevreemdend. We voelen een sterk verzet tegende boodschap van de film. Voor onze Congolese collega's die dereacties tijdens de projecties ook wat volgen, is het duidelijk :we raken hier een zeer gevoelige snaar.

Foto: Sandra Nelles

Foto: Jean-Philippe Marquis

Zaterdag 17 september

Vandaag staat een atelier met de'leaders communautaires' op het programma, we tellen een 40-talaanwezigen. Zeer opvallend : er is geen enkele vrouw aanwezig.Als tijdens het debat achteraf een van de deelnemers deze opmerkinglanceert naar ons toe, spelen we de bal terug : hoe komt het dater geen vrouwelijke 'leaders communautaires' zijn ? Hoe komt hetdat zij geen kans krijgen om zich 'op te werken' tot dat niveau ?De stilte daarna spreekt boekdelen.

Het afsluitend atelier in de kerk van Kintobongo (Foto: Sandra Nelles)

Foto: Sandra Nelles

Foto: Jean-Philippe Marquis

We volgen ongeveer hetzelfde stramienals in Bukama : projectie, debat en distributie vandocumentatie. Vooral de uiteenzetting van César over de wettelijkeaspecten wordt met veel aandacht gevolgd. Je voelt echt dat de mensenondergeïnformeerd zijn en snakken naar betrouwbare informatie (ookniet altijd even evident). Dit atelier is gelijk de laatsteinhoudelijke activiteit, op de afsluitende ceremonie in Lubumbashina. We zijn allemaal content dat we met een dergelijk atelier kunnenafsluiten (los van de afwezigheid van vrouwen).

De namiddag staat in het teken van devoorbereiding van de terugreis : inpakken, opruimen, jeepinladen, ... 's Avonds worden we nog vriendelijk uitgenodigd bij deouders van Cyrille die hier wonen.

Zondag 18 september

Vertrek richting Luena, in 2 etappes.Vandaag moeten we tot in Kanonga geraken, er wacht ons 50 km.Gelukkig hebben we onze spieren de afgelopen dagen wat rust kunnengunnen. Deze keer loopt Maguy een platte binnen- en buitenband op.Gelukkig kan César dit snel repareren.

Foto: Sandra Nelles

In Kanonga worden wehartelijk onthaald door 'Père Sedar' in zijn unieke Nganda 'LeTerminus'. Hij verrast ons met 6 blikjes Simba (praktisch onvindbaarhier) die we ons laten smaken. Na een versterkende maaltijd nemen weeen verkwikkend bad in de rivier Fungwe. Deze keer komen we er zowelfris als proper uit !

Kamperen in Kanonga (Foto: Sandra Nelles)

Maandag 19 september

Van Kanonga naar Luena, opnieuw 50 kmdie we op een 5-tal uurtjes afleggen (vaak afstappen). De frisseSimba's die ons bij Maman Pirette opwachten smaken achteraf bijzondergoed... Net als een écht bad (allez, 'bucketshower'). En het échtebed voor een goeie nachtrust.

Foto: Sandra Nelles

Dinsdag 19 september

Terug op krachten komen voor de reisnaar huis, een evaluatievergadering, de fietsen demonteren, de jeepsinladen. Daar ben je in Luena met de verlammende hitte al snel eendag mee bezig :-)

Een thema-uitzending via Radio OKA in Luena

Woensdag 20 september, donderdag 21september

Woensdag vertrekken we om 6u30 richtingLubudi, waar we weer overnachten bij de Zusters Benedictijnen. Metnatuurlijk eerst een bezoek aan de Kayo-watervallen, een van deCongolese natuurwonderen voor een verfrissende duik.

Foto: Jean-Philippe Marquis

Donderdag zijn we van 6u tot 18uonderweg van Lubudi naar Lubumbashi. De slechte weg zijn weondertussen al gewend en stoort ons niet meer. De 6 politiecontrolesdie we rond Likasi moeten verteren zijn er dan wel teveel aan.

De andere wegwijzer (in Lubudi, foto: Sandra Nelles)

Foto: Sandra Nelles

Vrijdag 22 september

Uitpakken, wassen, poetsen, kuisen. Metal dat stof onderweg volstaat 1 keer niet :-). En natuurlijk deterugkoppelingsceremonie voorbereiden.

Zaterdag 23 september

Overdag : vervolg van vrijdag. Metal dat stof volstaat zelfs 1 dag niet :-)

's Avonds geeft een 40-tal genodigdenpresent op de receptie die het Belgisch Consulaat ons aanbiedt. Wegeven een korte getuigenis, maar laten vooral de foto's van Sandra eneen korte videomontage van JP voor zich spreken. Na het officieeloverhandigen van de 'attestations de participation' én een leukegroepsfoto aan de deelnemers kunnen we het project als afgeslotenbeschouwen.

Nu nog het rapport afwerken om terug tekoppelen naar de partners en pistes verkennen voor de opvolging...

Aan alle deelnemers, partners en vooralfamilie, vrienden, kennissen : van harte bedankt voor julliebijdrage aan het welslagen van dit project.

Binnenkort: een videomontage van Jipi!

Episode I: Lancering project en reis naar Luena

2011-10-07T16:37:00.001+02:00

Het VélovsViol-project is achter de rug ! Het project is vorige week officieel afgesloten tijdens een receptie, aangeboden door het Belgisch Consulaat. Nu volgt de grootste uitdaging : drie weken samenvatten in een beknopt blogverslag :-)

Foto: Sandra Nelles

Om het voor jullie ook wat verteerbaar te maken, een verslag in verschillende episodes.

Vandaag episode 1: Lancering project en reis naar Luena.

Vrijdag 2 september :

Rond de middag komen Sandra (Belgische uit Linter) en Jean-Philippe (Canadees, uit Quebecq) aan op de luchthaven. Voor Sandra is de reis goed verlopen, de bagage van JP is jammer genoeg kwijt geraakt tussen NY en Londen. Een eerste test voor zijn flexibiliteit die hij wonderwel doorstaat ! Na zich geïnstalleerd te hebben ten huize Kahoze, genieten we die eerste avond van een heerlijke Congolese maaltijd 'Chez Joliety', uiteraard in het gezelschap van César en Maguy (de andere Congolese deelnemers) én Maman Bernadette van REFED en Lipopo van ONG Kanyundu.

Zaterdag 3 september :

Op de fiets naar La Brioche voor een hartelijk ontbijt en direct erna koers naar la Halle de l'Etoile voor de voorbereidingen van de officiële lancering van de campagne. Zie ook http://velovsviol.blogspot.com/2011/09/velovsviol-officieel-gelanceerd.html

Na de lancering doen we de laatste inkopen voor de reis naar het binnenland. Voor JP betekent dit : nieuwe, tweedehandskleren kopen op de markt Mzee Kabila.

Zondag 4 september :

We vernemen dat JP's bagage gelocaliseerd is : deze bevindt zich ondertussen in Brussel. Na heel wat rondgetelefoneer naar SN Brussels in Kinshasa en Brussel krijgen we de informatie dat de bagage waarschijnlijk vanavond in Kin kan toekomen. Hoopvol trekken we de namiddag per fiets naar Cote Ouest, waar we aan de rand van het Lac Thsombe een uitwisseling/vorming hebben rond de legale aspecten van sexueel geweld op vrouwen. Met dank aan Maître Léon van de MONUSCO !

Foto: Sandra Nelles

Ik blijf ondertussen in contact met SN Brussels in Kin (mezelf steeds presenterend als JP om de zaken simpel te houden) en verneem rond 23u dat de bagage er toch niet bij is. Ze is in transit in Brussel gebleven. Dat zet ff een domper, want het betekent dat we onze reis moeten uitstellen. We kunnen immers moeilijk vertrekken zonder...

Maandag 5 september :

De verjaardag van Jolie ! Wordt 's avonds uitgebreid gevierd in de Petit Bruxelles.

Ik begin 's morgens opnieuw rond te bellen naar Brussel en Kinshasa. Ik krijg de definitieve bevestiging dat de bagage onderweg is naar Kin en er vanavond zal toekomen. Na wat rondgetelefoneer hier in L'shi, hoor ik van mijn kennis Alain Delattin die piloot is, dat zijn cargomaatschappij dinsdagmorgen om 6u uit Kin vertrekt en de bagage (gratis!) kan meenemen. Als ik s'avonds van zijn collega's in Kin de bevestiging krijg dat ze de bagage hebben gerecupereerd en al op het vliegtuig hebben gezet dat morgenvroeg zal vertrekken, ben ik gerust. We zullen morgen kunnen vertrekken !

Dinsdag 6 september :

's Morgens vroeg nemen JP en ik een taxi naar de luchthaven, waar we opgewacht worden door Alain. Opgelucht stelt JP vast dat zijn bagage nog volledig intact is ! We kunnen bijna niet geloven dat het op de valreep gelukt is om de bagage tot hier te krijgen en vallen elkaar in de armen. Allez, bijna, zo goed kennen we elkaar nog niet :-).

Ondertussen laadt de rest van de ploeg de twee jeeps in. Wonder boven wonder geraakt alle bagage én de passagiers erin. Rond 11u kunnen we eindelijk vertrekken met als bestemming Lubudi, waar we de nacht zullen doorbrengen. Afstand : 346 km ; duur : 12u!

De fietsen in 1 jeep, de rest moet in de andere (Foto: Sandra Nelles)

Geen probleem :-) (Foto: Sandra Nelles)

Er kan meer in een jeepje dan je denkt (Foto: Sandra Nelles)

JP, Cesar, Jolie, Maguy (Foto: Sandra Nelles, die vooraan zat:-)

Op enkele tracasseriën van de wegpolitie in Likasi na, verloopt de reis voorspoedig. Of zo voorspoedig mogelijk als het kan op een weg als deze. De eerste 120 km (tot Likasi) vallen goed mee, de weg is geasfalteerd. Van Likasi tot Guba (een 80 km) is er echter enkel stof, stof en nog eens stof. Dit is de baan die naar Kolwezi en Fungurume leidt, twee grote mijncentra. Dagelijks passeren hier tientallen, misschien zelfs hondertallen trucks die de weg vernielen.

Foto: Sandra Nelles

Stof kruipt waar het niet gaan kan. Foto: Sandra Nelles

Als de foto's nog niet genoeg zeggen, check 'Empire of Dust', de nieuwe film van Bram Van Paesschem maar eens uit. Dit is een zeer mistroostig stuk weg, we voelen allemaal mee met de mensen die langs deze weg wonen en met de fietsers die deze weg moeten trotseren. Ze worden dagelijks (in het droogseizoen) overstelpt met enorme hoeveelheden zeer fijn stof, zo fijn als talkpoeder. Gezond kan dat niet zijn...

Foto: Sandra Nelles

Na Guba kunnen we een 20-tal km genieten van een zeer goede aarden weg, zonder stof en al te veel bulten of gaten. Hier halen we gemakkelijk 60 tot 70 per uur. De laatste 125 km valt onze gemiddelde snelheid echter terug tot 15 tot 20 km/u. Alhoewel het de Route Nationale Nr 1 is, is de weg hier in ongelooflijk slechte staat, niet te beschrijven (voor een indruk tijdens het regenseizoen, zie http://www.youtube.com/watch?v=kkq8YtGG6gI&feature=player_embedded). De enthousiaste reacties van de mensen in de dorpen die we passeren - kinderen die 'Muzungu, Muzungu (Blanke ! Blanke!) of 'Kinkopo, Kinkopo ! (lege blikjes of flessen waarmee ze spelen) roepen terwijl ze achter de jeep aanhollen of volwassenen die ons met veel armgezwaai begroeten – maken echter veel goed. En na een tijdje wordt de staat van de web zo absurd dat het komisch wordt. We liggen dus regelmatig plat van het lachen ! De sfeer zit goed...

Foto: Sandra Nelles

Waar is hier de weg? (foto: Sandra Nelles)

Opgelapte brug over een droge rivierbedding (foto: Sandra Nelles)

Foto: Sandra Nelles

Uiteindelijk komen we rond middernacht toe op onze bestemming : het klooster van de Zusters Benedictijnen in Lubudi waar we na een deugddoende maaltijd allemaal onder de wol kruipen voor een verdiende nachtrust.

Woensdag 7 september

Rond 8 u vertrekken we in Lubudi. Min of meer uitgerust zijn we klaar voor de 75 km die ons scheiden van Luena. Nu het licht is, kunnen we de mooie omgeving van Lubudi ook zien. Het is een cité in de bergen. Levert dus mooie uitzichten op, maar ook een moeilijk parcours : haarspeldbochten op een weg vol met gaten met niet echt uitnodigende ravijnen. De staat van de weg is te vergelijken met wat we gisteren verteerd hebben. Over die 75 km doen we dus ook al gauw 6 uur.

Foto: Sandra Nelles


Een van de weinige wegwijzers (Foto: Sandra Nelles)

Een geïmproviseerde brug over de rivier Kalulu (Foto: Sandra Nelles)

Na een tussenstop bij Chef Kikoma, waar we onze aankomst in zijn chefferie aankondigen en de ploeg voorstellen én waar hij ons een succesvolle campagne toewenst, komen we uiteindelijk rond een uur of 15 aan in Luena. Hier worden we opgewacht door Bernadette, die de zorgen van het huis van de NGO op zich neemt en natuurlijk door Cyrille, de zevende deelnemer én onze gids op het terrein.

Die namiddag doen we niet veel meer dan ons rudimentair installeren, rusten en Luena verkennen.

Op bezoek bij Chef Kikoma 9 (foto: Sanda Nelles)

Donderdag 8 september

Vandaag staat in het teken van de voorbereidingen. César zet de fietsen in orde. JP en Sandra preparen hun foto- en videomateriaal. Jolie en Maguy bereiden de inhoudelijke sessies voor. Cyrille en ik overlopen de laatste logistieke aspecten. Uit beleefdheid passeren we ook langs de Chef de Cité. Hij werpt een sceptische blik op de damens in ons gezelschap, kan maar moeilijk geloven dat zij ook gaan meefietsen. Alhoewel hij ons lof toezwaait, zie ik hem gelijk denken : 'quelles fous!'. In deze warmte (Luena en omstreken zijn bijzonder warm deze tijd van het jaar) op de fiets kruipen om te gaan sensibiliseren rond sexueel geweld op vrouwen :-)

's Avonds laden we de jeep (ook al snel een werkje van 2 uur) zodat we morgen op tijd kunnen vertrekken.

Foto: Sandra Nelles

Volgende episode: A Vélo pour Combattre le Viol!

VelovsViol eindelijk weg!

2011-09-10T22:47:00.002+02:00

Kort kort

Afgelopen dinsdag rond 11u kunnen vertrekken uit L'shi, mét de bagage van JIPI (en dus onze waterfilter!). Met veel dank aan Alain die het transport Kin-L'shi gefaciliteerd heeft. Dinsdag rond middernacht toegekomen voor een verdiende nachtrust in Lubudi.

Woensdagmorgen vertrokken uit Lubudi om rond 15u toe te komen in Luena. Letterlijk en figuurlijk een zeer warm onthaal.

Donderdag : uitrusten en voorbereidingen. César heeft zich op het monteren van de fietsen gesmeten. Jipi en Sandra op het in orde maken van hun materiaal. Jolie en Maguy op het voorbereiden van de sessies. Cyrille en ik op de algemene coordinatie.

Vrijdag : op de fiets naar Bukama.

Zaterdag (vandaag dus) : een eerste atelier, met de plaatselijke autoriteiten in vrouwenvereniginen. Een onverhoopt resultaat (50 deelnemers, ondanks uitnodiging die pas vrijdag is afgeleverd geweest) en een boeiende discussie.

Zondag (morgen dus) : op de fiets naar Kakyulu en vervolgens verder het binnenland in. Betekent dus : een dikke week zonder internet en telefoon (geen netwerk). Een volgende update (met foto's) zal dus voor daarna zijn.

Ik zou graag veel meer schrijven. Over het fietsen in de brousse (al heb ik gisteren en vandaag al moeten afhaken omdat ik ziek was :-(, over het toffe team, over de reacties van de mensen op onze fietskaravaan, over zoveel meer. Maar ik wil vooral in mijn bed kruipen om morgen fris en monter deze keer wel de fietsers te kunnen vervoegen.

Meer nieuws later dus...

Spannend...

VelovsViol officieel gelanceerd

2011-09-05T09:11:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag is VelovsViol officieel gelanceerd. Tijdens een druk bijgewoonde persconferentie hebben we het project voorgesteld: context, doelstellingen, strategieën, en niet te vergeten: de ploeg!

Vlrn: Lipopo, vice-président van ONGD Kanyundu, Bernadette van REFED-KATANGA en Jolie

vlnr: Sandra, César, Guy, Maguy

Op deze foto ontbreken Cyrille (die al in Luena is), Jolie en Jipi (de fotograaf). Ik beloof jullie snel een foto van de hele ploeg.

Onze partners MONUSCO-Bureau Conjoint de Droits de l'Homme en UNFPA hebben ons officieel hun materialen overhandigd (folders, inlichtingenformulieren,...) die ons zullen helpen bij de uitvoering van het project. Als afsluiter heeft Madame Françoise, de rechterhand van Madame la Ministre du Genre Thérèse Lukenge (die zelf verhinderd was), de campagne officieel gelanceerd. De filmvertoning die achteraf gepland was, hebben we jammer genoeg moeten annuleren wegens een probleem met de elektriciteit.

Een deel van het publiek

Dezelfde avond is de hele ploeg uitvoerig in de nieuwsuitzendingen van NYOTA TV, JUA, WANTANSHI en RTNC gepasseerd. Ook Radio Okapi heeft een item besteed aan de lancering.

Na de laatste vorming zondag over de juridische aspecten van seksueel geweld op vrouwen, hadden we in principe vandaag moeten vertrekken richting Luena.
Jammer genoeg is de bagage van Jean Philippe ergens tussen NY en Londen kwijt geraakt :-(. Dat is niet alleen een probleem voor Jipi zelf, maar voor het hele team. In zijn bagage zat ook de waterfilter die we nodig hebben om de ploeg van drinkbaar water te voorzien.

Als alles goed gaat, kunnen we zijn bagage ten laatste morgenvroeg ophalen op de luchthaven hier in Lubumbashi en vervolgens verder reizen. Let's keep our fingers crossed!

Aksante! Merci! Bedankt!

2011-08-31T21:42:00.000+02:00

Het spaghettifestijn was een groot succes. Rond de 200 spaghettivreters hebben de mooie som van 2036 € opgebracht! Eerst en vooral van harte bedankt die zich heeft ingezet om dit festijn mogelijk te maken: Papa Paul, Maman Yvonne, Miel, Gwen, Mieke, Koen, Hilde, Laurens, Marianne, Davy, Tante Jetta, Nonke Jan, Nonke Lei, de Chirodames, de familie voor het materiaal en iedereen die ik nu misschien vergeet. Natuurlijk ook bedankt aan iedereen die zijn benen onder tafel heeft willen schuiven om dit project te steunen! Ook dank aan de gemeente Peer voor het ter beschikking stellen van tafels en stoelen. Ik wacht tot ik foto's doorgestuurd krijg om ze met jullie te delen.

Samen met de vele giften die zijn binnengekomen, een bedrag van om en bij de 2000 € (met veel dank aan de genereuze gevers) hebben we een aardige basis om mee van start te gaan.

Ik kijk alvast uit naar de resultaten van de sponsorfietstocht aan de VUB en het evenement op 23 september!

Tot slot nog een woord van dank aan Cyclo vzw voor de donatie van fietsonderdelen (die we hard zullen nodig hebben op de ruwe Katangese wegen)!

Mukoma: generale repetitie

2011-08-21T23:01:00.001+02:00

Vrijdagavond hebben we in Mukoma, een dorp in de brousse op een 30 km van Lubumbashi, een soort generale repetitie gehouden. Na heel wat demarches om fatsoenlijke mountainbikes te versieren (merci Nissim en Philip), zijn we rond 16u op de fiets gesprongen om rond 17u45 in Mukoma toe te komen, waar ons een warm welkom wachtte. Ik zelf ben wel drie keer op de mond gekust door een overenthousiaste 'papa' die er maar niet aan uit kon dat er plots een ploegje fietsers in reflecterende outfit (merci Fietswerkgroep VUB!) op zijn erf stond. Minstens 2 keer teveel dus :-)

Van de tarmac

naar de stofbaan

Ineke in VUB-outfit :-)

Met dank aan Philip voor de fiets!

Na een vergadering met de voorzitters/sters van de lokale verenigingen, hebben we rond 19u eindelijk de film kunnen starten. Er was wat minder volk dan verwacht, het wat late uur en de koude temperaturen speelden duidelijk parten. Maar de 50 aanwezigen hebben de film toch aandachtig gevolgd.

Tijdens het debat achteraf, zijn de uitstekende animatoren Jolie en Maguy (die er in september ook bij zullen zijn) erin geslaagd om de mensen aan de praat te krijgen. Zelfs de vrouwen hebben de moed gevonden om zich uit te spreken over het onderwerp, wat niet evident is. Op deze manier heeft de gemeenschap toch al een eerste keer de stilte doorbroken rond dit taboe-onderwerp.

Maguy en Jolie

... ook in VUB-outfit

De volgende ochtend hebben we nog een debriefing gehouden met enkele mamans, die de wens uitdrukten om nog eens terug te komen voor zij die de film gemist hebben. Zullen we proberen in oktober, als we terug zijn van het binnenland.

Vrouwen onder elkaar :-)

Met veel dank aan onze gastheer en -vrouw, de joviale en dynamische Pierre en zijn vrouw Agnes, die we geëerd hebben met een fietshesje van het Brussels Gewest!

Agnes, voorzitster van de lokale coöperatieve en haar man Pierre, voorzitter van de NGO

VelovsViol-fietsen worden in stelling gebracht

2011-08-14T12:56:00.000+02:00

Zoals je op deze blog al hebt kunnen lezen, is één van de voornaamste instrumenten die we gebruiken de fiets. Niet alleen is de fiets het voornaamste vervoermiddel in de brousse, deze laat ons ook toe om gemeenschappen te bereiken die anders relatief geïsoleerd leven en dus niet makkelijk bereikt worden door sensibilisatiecampagnes. Daarenboven verkleinen we de fysieke en mentale afstand tussen onszelf en de mensen die we onderweg ontmoeten ook gevoelig door ons met de fiets te verplaatsen, wat het onderlinge contact vergemakkelijkt. Met de fiets ligt ons 'reisritme' ook lager, zodat we de lokale context langzamer op ons kunnen laten inwerken, we deze beter kunnen vatten.

Deze keuze voor de fiets maakt dus wel dat we 10 fietsen nodig hebben. De kwaliteit van de fietsen die hier te koop zijn, is echter twijfelachtig. Alhoewel de lokale fiesters/transporteurs die we in grote getale zullen tegenkomen in het binnenland hier makkelijk tot 150 km per dag mee afleggen, met ladingen tot 200 kg (etenswaren, houtkool, vaten, stoelen, je kan het zo gek niet bedenken of men vervoert het wel met een fiets), durven we betwijfelen of onervaren muzungu's op deze fietsen het traject ongeschonden kunnen afleggen :-)

Gelukkig heeft het Fietenatelier te Mol (dat via de samenwerking tussen ACV Kempen en CSC Katanga de Association de Réparateurs de Vélo de la Katuba steunt) ons een enorm grote dienst bewezen door ons 10 fietsen (mountainbikes) gratis en voor niets ter beschikking te stellen!

De fietsenmakers in Mol zijn deze fietsen in orde aan het maken om ze tegen het einde van deze week op te sturen naar Lubumbashi.

Van harte bedankt hiervoor! Aksante sana!

Meer info over het Fietsenatelier te Mol via http://www.fietsenatelier.be

Spaghettifestijn tvv Vélo vs Viol

2011-08-07T10:43:00.000+02:00

Op zondag 28 augustus zal ten huize Capals een waar spaghettifestijn plaatsvinden tvv het VelovsViol-project. Capalski's: van harte dank! Wil je zelf ook iets organiseren tvv VélovsViol, neem dan gerust contact op met guy.capals@gmail.com. Wil je het project op een andere manier steunen, neem dan een kijkje op deze pagina.

Spaghetti for 'Velo vs. Viol'

Datum: zondag 28 augustus

Hoe laat? 12u – 14u OF 17u-19u

Locatie: ten huize Capals,
Kaulillerweg 35 - 3990 Grote-Brogel

Spaghetti aan
8 euro voor de volwassenen,
4 euro voor kids onder de 12.

Inschrijven kan tot 15 augustus via

paul.capals@telenet.be met vermelding van

o je naam,

o het aantal personen (volwassenen en kinderen),

o Bolognaise of vegetarisch

o het tijdstip ('s middags of 's avonds)

of via het aankopen van een simpele 'eetkaart' bij één van de Capalski's.

Dan rest ons enkel nog: een dikke merci alvast!!!!

Groetjes,

Paul, Yvonne, Miel, Gwen, Warre, Arnoud, Mieke, Koen, Anna, Hilde, Laurens, Marianne, Davy, Mirre

en natuurlijk Guy en Jolie!!

Traject bekend!

2011-08-05T10:34:00.001+02:00

Het traject dat de VélovsViol-equipe zal afleggen, is bekend. Wil je weten waar de fietskaravaan zal neerstrijken, klik dan door naar deze link http://velovsviol.blogspot.com/p/waar.html.

Tijdens onze prospectie in Bukama hebben we een ontmoeting gehad met de Chef van het 'Parquet Secondaire', die bevoegd is voor de gevallen seksueel geweld in de regio van Bukama en Luena. In dit interview licht hij de problematiek toe en duidt hij op het belang van onze sensibilisatiecampagne:

Nog enkele dagen geduld en we kunnen ook de equipe bekend maken!

Mede-bloggers

2011-08-03T10:50:00.000+02:00

In afwachting van een uitgebreider update van het traject en van de ploeg deelnemers, deel ik graag enkele blogs met jullie. Het gaat over blogs, geschreven door studenten journalistiek en sociaal werk van de Erasmus Hogeschool die samen met mij in de regio rond Luena verbleven hebben. Hun indrukken zijn een welkome aanvulling bij mijn eigen verhalen.

http://jolienroelandt.wordpress.com

http://thielemanst.wordpress.com

http://vingtrois.wordpress.com

http://marianneincongo.blogspot.com

http://www.mo.be/wereldblog/deborah-schollaert

Voorbereiding, halte II: Luena en omstreken

2011-07-24T07:50:00.001+02:00

We zijn de afgelopen week voor enkele dagen nog dieper het binnenland in getrokken, de regio waar de projecties gepland zijn: tussen Luena en Missa. We hebben er nogmaals contact gehad met de chefs en andere autoriteiten, de plekken om te projecteren en te overnachten gecibleerd en het traject afgelijnd.

Bij deze enkele foto's van deze intrigerende tocht

Een brug op weg naar Kisamba

De rotsige beklimming net na Luena

Een typisch beeld van een wat groter dorp onderweg

De familie 'Martin' die al twee maanden in deze omstandigheden op een drijvend eiland van papyrus woont op het Lac Upemba. Je staat hier letterlijk op het water...

Het Lac Upemba

Een goed stuk weg tussen Kintobongo en Missa

Een verkoper van fietsonderdelen op de markt van Katuba

Op de markt van Katuba, tussen Kintobongo en Missa

Het Lac Upemba wordt zeer druk bevaren. Je ziet handelaars die de drijvende eilanden gaan bevoorraden.

Het pleintje van de lagere school in Katala waar we de projectie zullen organiseren

Abbe Jean en zijn equipe die ons in september onderdak zullen verlenen in Kintobongo

Een relatief goed stuk weg tussen Kintobongo en Kisamba

Moeilijk met de wagen, maar makkelijk met de fiets

Hier begint een zanderig stuk weg

Moet er nog zand zijn?

Idem: hier haalt de fiets het op de wagen

Het huis van de protestantse missie in Kisamba waar we 2 nachten zullen doorbrengen

Voorbereiding, halte I: Lubudi

2011-07-13T07:06:00.003+02:00

Dinsdag 12 juli, 18:39

Ik zit hier in een gezellig kamertje in het Benedictijnenklooster van Lubudi, op 1500 m hoogte. Samen met de delegatie EHB-studenten ikv een UCOS-inleefreis, ben ik hier gisterennacht rond middernacht toegekomen. Na een helse tocht van 15 uur (noodgedwongen onderbroken door vervelende politiecontroles en enkele pannes) over een bijzonder slechte weg (maar door mooie landschappen) ,doodop, maar tevreden om (terug) in Lubudi te zijn. Doordat de EHB-delegatie in de bijzonder goede handen is van hun Prof. Jo en zijn vrouw Leen, heb ik mijn rol kunnen terugschroeven naar die van 'standby'. En heb ik dus mijn handen en tijd vrij om het VeloVsViol-project verder voor te bereiden.

Een goed stuk weg tussen Tenke en Lubudi

Deze voor mij tweede tocht naar deze regio heeft me alvast heel wat bijgeleerd over hoe je een delegatie van een 15-tal personen (ongeveer hetzelfde aantal als wat ik hoop bij elkaar te brengen voor het VvsV-project) tot hier krijgt. Denk aan : een 'laissez-passer' om de controles te kunnen vermijden, bagage op tijd inladen, effectief op tijd vertrekken om te vermijden om in het donker over de slechte puttenwegen te moeten rijden,... Dan zou de reis op een 10-tal uurtjes toch afgelegd moeten kunnen worden.

Daarnaast is het gewoon bijzonder aangenaam om in Lubudi te zijn : frisse lucht, niet te druk (zeker niet binnen de muren van het klooster met haar prachtige binnentuin), elektriciteit, mooie omgeving,...

Lubudi zal de eerste halte zijn van het VelovsViol-project. Enerzijds als tussenstop op weg naar Luena, maar anderzijds ook om alvast een eerste projectie te organiseren. Ik denk er daarnaast sterk aan om de vormingen die in L'shi voorzien zijn, hier in Lubudi te organiseren...

De binnentuin van het klooster

Aan de ingang van het klooster

Binnenkort meer nieuws uit Luena en omstreken...

Gezocht : 5 avontuurlijke fiets(t)ers tegen sexueel geweld op vrouwen in de RDC.

2011-07-03T11:18:00.002+02:00

Wij zijn op zoek naar een vijftal avontuurlijke fiets(t)ers die in september gedurende een kleine 3 weken mee door de Congolese brousse willen trekken om aan de hand van filmprojecties de bevolking te sensibiliseren rond sexueel geweld op vrouwen.

Spreekt een dergelijk avontuur je wel aan ? Wil je je mee inzetten voor deze sensibiliseringscampagne en tegelijkertijd de Congolese cultuur en natuur op een bijzonder unieke wijze ontdekken? Surf dan even door deze blog en schrijf je als de bliksem in. Deadline om in te schrijven is 31 juli!

Gezocht II: 15.000 €

2011-07-02T01:01:00.002+02:00

Je leest het goed: voor de realisatie van dit project zijn we op zoek naar 15.000 €. Geld dat we nodig hebben voor de logistieke realisatie, geen klein bier.
Hopelijk kunnen we ook beroep doen op jouw vrijgevigheid.

Giften vanaf 40 € zijn fiscaal aftrekbaar!!!

Je bijdrage is welkom op het rekeningnummer van de NGO Kanuyndu:
456-9524181-69
op naam van Stelimo
vermelding: congo-louisaerden-vélo-fiscaalattest

Via deze blog zal regelmatig een update gegeven worden over hoeveel geld we al hebben ingezameld. Kom dus eens regelmatig terug piepen om te zien of je geen bijkomende storting moet doen :-)

Is storten niet echt je ding, kijk dan even hier naar welke andere mogelijkheden er nog zijn om het project te steunen.